Amy! Nie widziałem cię tu od twoich szkolnych czasów.
Jeżeli twój przyjaciel jest powodem dla którego przyszłaś, to na próżno.
Amy! Wybacz mi, nie byłem tam by cię spotkać.
Teraz jesteś ze mną.
Ich twarze takie zamknięte. Ich oczy... jak szkło.
Nie rozumiem tego. Nie rozumiem.
- Nie zależy mi na tym. - Ale my musimy... tak!
Jemy razem, pracujemy razem. Ale nie jestem jedną z nich.
I nie muszę ich rozumieć.
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
"Ku pamięci śmiałków, -
- którzy płynęli by odkryć nowy świat i zginęli u tych wybrzeży.
Myślę, że to piękne słowa, -
- dla kogo to? Kto umarł?
To ku pamięci statku. Twojego statku.
Mojego statku? Mój statek jest w Ameryce!
Twój statek pochłonęło morze.
Nikt nie ocalał... tylko ty.
Stefan? Wszystkie dzieci?
Wszyscy są tu pochowani.
Nie rozpaczaj, mój piękny. Chodź ze mną.
To tu mieszkam.
- Podoba ci się mój dom? - Skąd masz te rzeczy?
To prezenty morza. Nie wiem nigdy kiedy je dostanę.
Ale zawsze są piękne.
Ty pochodzisz z morza.
- Cieszę się, że to nie moja córka. - Myślałem, że się pobiorą.
- Nie było mowy o małżeństwie. - Obcokrajowcy inaczej to traktują.
Ten bywały w świecie! Nie wystawił nigdy nosa z chałupy.
Co ty wiesz o obcokrajowcach? Albo kobietach?
Mówię tylko, że ci Cyganie nas wykorzystują.
Rzucił na nas urok. To właśnie to co oni robią.
Nawet jeżeli się pobiorą, to ona nie odkryje niczego nowego.
- Co masz na myśli? - Ty też na tym stracisz!
- Oddaje to co zarobi swojej matce. - Nie zwracaj na niego uwagi.
Co moja Amy już odkryła?
Mówię o faktach, które ludzie widzieli. Nie domysłach, faktach.
- Dziś wieczorem, w grocie. - Nauczę cię rozumu!
Panowie! Czy jeszcze kogoś trzeba nauczyć rozumu?
Amy!
Myślisz, że wygrałeś los na loterii? Zadajesz się z doktorkiem!
Kładziesz swoje brudne łapy na mojej córce!
Ojcze, przestań! Daj mu spokój!
Puść go. Daj mu spokój!
Przestań!
Daj mu spokój! Ojcze, tylko nie do morza!
Ojcze!
Wrzucę cię do morza, razem z innymi!
Janko!
Ojcze!
Janko, przyjacielu!
Ostrożnie. Amy, usiądź w poczekalni. Proszę, muszę zrobić mu opatrunek.
Domyślam się kto to zrobił. Ale dlaczego?
Powiedzieli, żebym się trzymał z daleka.
Powiedzieli, że jeśli się z nią ożenię, to wrzucą mnie do morza.
- Ożenię z kim? - Dlaczego, Amy!
Amy?
- Dziewczyna Fosterów? - Tak. Chodziłem z nią na spacer.
Nie wiedziałeś?
- Zgodziła się wyjść za ciebie? - Nie pytałem, ale mam taki zamiar.
- Jesteś pewny, że tego chcesz? - To życzenie mojego serca.
Nie jestem ekspertem od tych spraw. Zamknij oczy.
Muszę cię ostrzec, że Amy była zawsze trochę dziwna.
Dziwna? Wyjaśnij mi.
Jej matka ją do mnie przyprowadziła kiedy miała 9 lat.
Chodziła do szkoły trzeci rok i wciąż nie umiała pisać i czytać.
Prawie gotowe.
Więc przebadałem dziecko.
Nie znalazłem powodu, więc doszedłem do wniosku, że jest wolno myśląca.
Po tygodniu, ku powszechnemu zdumieniu, zaczęła pisać i czytać.
Odpowiednio do swojego wieku. Trwało to miesiąc.
I nagle przestała.
I jak nam wiadomo, nie wzięła od tej pory ani kartki ani pióra do ręki.
Nie podzielasz mojej radości!
To dla mnie radość widzieć jak przyjaciel podąża za głosem serca.
Znalazłem moje szczere złoto.
Więc musisz podążać dalej.
Musisz odpoczywać zanim nie wydobrzejesz. Pokażę ci twój pokój.
Gdzie Amy?
Masz w płucach dużo morskiej wody. Musisz na nie uważać.
- Zabiorę go. - Do Swafferów? Nie, to za daleko.
Będę się nim opiekować.
Kennedy, dziękuję za opiekę.
Bardzo mi pomogłeś.
Niech tak będzie.
Foster, jesteś niegodny mojej uwagi. Ani twojej córki.
Reszta was widziała trupy towarzyszy podróży tego człowieka, -
- leżące na stosie wokół kościoła, w którym niby się modlicie!
Zhańbiliście naszą osadę.
Jak sięgnę pamięcią, żłopiecie piwo, opowiadacie sprośne historie, -
- które mówią, że napaść kupą na jednego jest niegodne mężczyzny!
- Dosyć tego gadania. - Nie strasz mnie kowalu!
Gdyby nie moje dobre imię, to dostałbyś na co zasłużyłeś.
Dobranoc, panowie.
Proszę państwa, -
- proszę o pozwolenie na ślub z Amy Foster.
Cóż... żadna inna panna za niego by nie wyszła.
Jedź dziś do Damford. Poproś mojego szwagra, żeby nas odwiedził.
Tom, przyprowadź mi konia.
Mary, nie zwracaj uwagi. Niech ludzie mówią co chcą!
Nic dobrego z tego nie będzie!
- Mary, Isaac... - Proszę wybaczyć, że was niepokoję.
Amy, natychmiast wracasz do domu, słyszałaś co powiedziałem?
Nie!
Zostawić ją? Isaac, dłużej cię nie będę osłaniać!
Zaszłam w ciążę zanim go poznałam. Z jego ojcem!
Harowałam na nich, jak ty.
Byli jak worek bez dna. Jak ojciec, tak i syn.
Ojciec Isaaca jest twoim ojcem. Isaac to twój brat!
Widzisz? Ani słowa, ani łezki!
Szkoda, że zaszłam w ciąże, szkoda, że cię urodziłam.
Chodź, Mary.
Chodź już.
Amy tu nie ma. Może po tym wszystkim wróciła do matki.
Foster powiedział, że będzie nocowała u Smitha.
Nie!
Szkoda, że zaszłam w ciążę, szkoda, że się urodziłaś.
Amy!
Szybko!
Zabrali mi mój dom!
Cokolwiek by nam nie zrobili, co by nie zabrali, ja jestem domem!
I ty jesteś moim.
Szukałem cię.
Jeżeli się nie mylę, to twój jedyny frak?
Musimy znaleść ci coś lepszego. Ten się nie nadaje.
Będziesz też potrzebować trochę kwiatów, panno Foster.
Proszę wsiadać. Ty też, panno Foster.
Jedziemy.
Wio, koniku.
Proszę wysiadać.
Idźcie!
O Boże! Wyglądacie jakbyście wracali z wojny.
Proszę... oto.
UMOWA
Proszę...
Mój teść, pan Swaffer prosił mnie o spełnienie jego woli.
Ten dom i trochę ziemi przepisał na was.
Na wieczne posiadanie, -
- z pełnym prawem użytkowania i dyspozycji.
- Słucham...? - Dom jest wasz. Ziemia też.
- Jesteś szczęśliwa, moja kochana? - Taka szczęśliwa!
Dziękuję.
- Dziękuję, sir. - Nie dziękujcie mi.
To pomysł mojej córki.
- Dzięki. - Możemy teraz wszyscy iść do domu?
Amy Foster, czy chcesz być moją żoną?
...by z Jego błogosławieństwem i opieką, -
- żyć razem na chwałę Jego do końca dni waszych.
Proszę teraz podejść i złożyć swój podpis.
Nie zapomnij o poganiaczu Swafferze. Nie daj się więcej wykorzystywać.
Zachodźcie do nas od czasu do czasu.
Amy...
Nie zwracaj na nią uwagi. Ciężko jej się z tobą rozstać.
Dziękuję panu, panie Smith.
Szczęściarze z nas.
Masz syna!
- I czekają na ciebie. - Dziękuję.
Powiedział mi, że chce zobaczyć morze.
Możesz mu je pokazać?
Moje dzieciątko... mój syneczek.
Pokażę ci morze.
Morze!
- To dziecko to bękart! - Ogon mu wyrośnie!
- Idźcie stąd. - Ona jest wiedźmą.
Cyganie, Cyganie...!
Idźcie stąd!
- Co tu się dzieje? - Uderzyła go.
Nie ruszajcie mojego dziecka! Nikt z was!
Amy... Czy coś nie w porządku?
Co się stało?
Janko...
Dawno do mnie nie zachodziłeś.
Płacę jak należy. Pracuję jak należy.
Niczego nie kradnę. Skąd ta nienawiść?
- Dlateg, że jesteś z daleka. - Każdy jest z kędykolwiek!
To może bez sensu, wiem, dla nich jesteś dziwny.
Jakby przepaść między tobą a nimi.
Nie rozumiem, ale to w porządku jeżeli chodzi o mnie. Jestem silny.
Ale dla Amy i naszego syna to nie jest w porządku.
Amy też jest inna.
I chciałbym, żeby mój syn mówił moim językiem.
- To naturalne. - Ale nie chcę go ranić.
Nie chcę, żeby żył w izolacji, żeby był inny.
Bądzie żal jeżeli stąd odejdziesz ale być może powinieneś.
Amy, teraz, to dom. I ona tu jest.
Ale mój syn, tak. Mój syn wyjedzie stąd gdy dorośnie.
Nie chcę, żeby pracował na roli i hodował owce tak jak ja!
Chcę, żeby był... jak pan.
Jak ja? Zastanowiłbym się jeszcze raz!
Chcę, żeby posiadł wiedzę wielkiego uczonego, -
- i pokochał tajemnice wszechświata, jak ty.
- Pomoże mu pan? - Będę zaszczycony.
Tak?
Tak!
No... to dobrze.
To niedobrze żyć w odosobnieniu. Powinieneś przyjść mnie odwiedzić.
Wspominam nasze rozmowy. Szachy też leżą odłogiem.
- A Amy? - Amy?
Czy Amy też może przyjść?
Tego nie miałem na myśli, ale tak...
- Nie lubisz Amy. - Janko to nieprawda.
- To prawda. Widziałem to oczach. - Nic przeciw niej nie mam.
Tylko nie myślę, że jest dobrym biesiadnikem.
- Janko! - Dziękuję, doktorze!
Janko...
To była ciężka zima.
Jego płuca nie były sprawne, chociaż trzymał się dobrze.
Umierał z tęsknoty. Psychicznie, to przesądziło całą sprawę.
Amy była jego domem. Przeżył straszną katastrofę statku.
Nauczył się naszego języka, przebolał nienawiść i gwałt, -
- dorobił się, dlatego, że znalazł swój dom w Amy Foster.
- A ona swój w nim. - On był jej obojętny.
Proszę usiąść.
Proszę.
Nie możesz sobie wyobrazić jak wiele dla niej znaczył.
Uspokój się, kochanie.
Janko, Janko...
Idź z tym kaszlem do domu.
Wygrzej się. Idź już. Do domu.
Co za noc! W całej okolicy panuje epidemia.
Wciąż coś mówi, nie wiem co.
- Nie rozumiem co on mówi. - Ma zapalenie płuc.
Gorączka czyni go nieprzytomnym.
Nie możesz poprosić kogoś przyjść? Chociaż na jedną noc?
Panie doktorze, nikomu na nas nie zależy.
Gorączka może się podnieść zanim nie nastąpi przesilenie.
Nakrywaj go, zrób okład na czoło. Podawaj mu dużo płynu, -
- i to. To pomoże trochę na gorączkę.
To zawiera trochę opium, żeby mu ulżyć.
Dwie łyżki, co sześć godzin.
Muszę już iść. Mam jeszcze 15 mil do przebycia.
Może pan Swaffer by przyszedł. Gdyby pan go poprosił.
Niestety, jadę w przeciwnym kierunku.
Wrócę tu. Około wpół do czwartej.
Daj mi mojego chłopczyka...
Musisz to wziąść... Tak Kennedy powiedział. Kennedy...
Jestem tu, moje kochanie. I Stefan... twój mały mężczyzna.
Zaopiekujemy się tobą.
Kennedy tu jedzie. Kennedy!
- To doktor Kennedy. - Zabierzcie mi to z drogi!
Wóz wpadł w błoto. Nie możemy go wyciągnąć, jest za ciężki.
Musicie wyładować bagaż!
Na Boga... Daj mi trochę wody.
Janko, angielski.
Musisz mówić po angielsku. Nie rozumiem czego chcesz.
Daj mi trochę wody.
Tylko trochę wody.
Szklanka wody, to wszystko o co proszę.
To ty, mamo?
Słońce takie gorące, pracowałem cały dzień...
- Daj mi trochę wody. - Nie rozumiem co mówisz.
Tylko to... Ratuj mnie!
Dlaczego mi to robisz?
Jestem twoim mężem, jesteśmy jedną rodziną.
Proszę cię! Nie rozumiem cię. Nie wiem jak ci pomóc.
- Daj mi trochę wody. - Nie!
Nie krzywdź dziecka.
Nie pozwolę na to.
Powiedz mi czego chcesz. Powiedz tylko czego chcesz!
- Daj mi trochę wody! - Nie!
Teraz, powiedziałem teraz! Tylko o to cię proszę.
Mamo!
Mój mąż zachorował. Bardzo źle z nim.
Potrzebuję kogoś do pomocy.
Nigdy nie pomyślałaś, żeby przyjść tu z naszym wnukiem.
- Nigdy nas nie zapraszałaś. - To poproś Swaffera, on zapraszał.
Do Swafferów sześć mil! Do Smithów jeszcze dalej.
Ten przeciąg nas wykończy! Kto tam przyszedł?
To tylko Cyganka z wróżbami.
Zawsze cię kochałam, mamo.
Nawet jeśli mnie nigdy nie kochałaś.
Proszę się zatrzymać! Proszę!
Co robisz tu z tym biednym dzieckiem?
- Chcesz go zabić? - Błagam, mój mąż jest bardzo chory.
- Musi mi pani pomóc. - Mam dosyć swoich problemów.
Zajmij się lepiej dzieckiem. Ruszamy!
- Amy... jedźmy już. - Jedź do swego męża.
Twoje dziecko jest w dobrych rękach.
Janko!
Zostawiła... Zostawiła mnie.
Muszę przynieść moją torbę. Wrócę za chwilę.
- Gdzie ona jest? - Nie wiem.
Czy zrobiłem coś złego?
- Czy ona mnie już nie kocha? - Nie wiem...
- To znaczy, jestem pewien... - Prosiłem tylko o troszkę wody.
Tylko troszkę wody.
Chwileczkę, muszę przynieść torbę.
Nic bym nie zmienił, moje kochanie.
Moje złoto! Niczego bym nie zmienił.
Ja także nie.
Szczęściarze z nas.
Janko, Janko!
Dlaczego go zostawiłaś? Czy nie zrozumiałaś moich poleceń?
Dlaczego pozwoliłaś mu umrzeć?
Wszystko czego chciał to łyk wody. Zwykłej wody!
Śmiały podróżnik, który przemierzył ocean by ją pokochać, -
- leżał zimny i bez życia w jej ramionach.
Amy Foster nie powiedziała ni słowa.
Teraz kiedy jego widok, nie pobudza więcej jej wyobraźni, -
- jej pamięć o nim zdaje się blednąć, -
- jak cień, który zszedł ze sceny.
Zadaję sobie pytanie, czy jej pamięć o nim zanikła -
- tak jak strach na wróble znikł z naszych póI?
Doktorze! Doktorze Kennedy, jak pan mógł to powiedzieć?
Jak pan mógł tak pomyśleć? Taki człowiek jak pan!
Czyż nie miał pan kiedyś swojej rodziny?
Upłynęły wieki całe od tego czasu, panno Swaffer.
Tak więc pan też starł z pamięci wszystkie cienie?
Pańska miłość zaślepiła jej miłość?
Zajmuje się pan nami bardziej niż ktokolwiek.
Pan się nimi zaopiekuje, prawda?
Dziękuję bardzo, panno Swaffer...
...za naszą pogawędkę.
Amy... dzień dobry.
Amy...
Skrzywdziłem cię. Okrutnie.
I nie mam na to usprawiedliwienia.
Wybaczysz mi?
A kto mi wybaczy?
Ja wybaczę.
Ja wybaczę... tak jak on.
Będę go kochać do końca świata.
Mamo, partrz na mnie! Chodź tu.
Mama!
Patrząc na nią teraz, -
- wiem dlaczego morze go wyrzuciło, żeby zmarł na nieprzyjaznym brzegu.
Przemierzył pół świata by kochać i byś ukochanym Amy Foster.
Ripped by: SkyFury